Magic Highschool

Magic Higschool RPG.


You are not connected. Please login or register

De toch-niet-zo-lege-kamer (Kamer met de verborgen piano)

Go to page : Previous  1, 2, 3, 4, 5  Next

Go down  Message [Page 2 of 5]

Seth

Seth
Niveau 3
Seth slaakte een kreetje en werd vuurrood.
"Yuu-!" fluisterde hij gesmoord, terwijl er aan alle kanten tintelingen over zijn lichaam schoten. "Hou op!"
Hij greep Yuu's hand beet en legde die met trillende vingers naast zich neer. Als Yuu niet nu ophield, dan kon hij zich nooit meer vertonen voor Yuu's vader.
Zijn blik gleed over Yuu's gezicht, naar zijn overhemd.
Oh, hoe graag hij dat ding van zijn lichaam wilde rukken en-..
Zijn ogen vlogen open en hij keek Yuu extreem betrapt aan.
"Hou op hou op hou op!" piepte hij gehaast.

Yuu

Yuu
Niveau 3
'Yuu wat is daar aan de hand?' vroeg Ren hem bezorgd via de telefoon. 'Is er iets met Seth?'
Yuu keek met fonkelende oogjes en licht opgetrokken mondhoeken naar Seth terwijl hij zijn vinger even op zijn mond legde als teken dat hij stiller moest zijn.
'Nee er is niks,' zei Yuu tegen zijn vader, terwijl hij zijn hand naar Seth's bovenbeen bracht en langzaam omhoog streek.
'Waarvoor belde je?' vroeg hij uiteindelijk. Hij boog zich voorover en duwde zijn lippen in Seth's hals terwijl hij naar zijn vader luisterde.
'Je moeder belde me net. Ze heeft vervelend nieuws,' begon zijn vader.
'Hm? Wat dan?' vroeg Yuu. Zijn hand dwaalde af naar verboden gebied en hij keek Seth vanaf een paar milimeter afstand met een sadistisch glimlachje en een gevaarlijke blik aan.
'Nou naast het feit dat de scheiding rond is...' ging zijn vader op een sip toontje verder. Yuu zei niks terug, Hij had het te druk met Seth vermaken met zijn hand en inmiddels ook met zijn lippen, die hij nu zachtjes op die van Seth drukte.
'Belde ze me ook voor iets anders...'
Yuu luisterde nog maar half.


_________________
De toch-niet-zo-lege-kamer (Kamer met de verborgen piano) - Page 2 2zpmhdu

Seth

Seth
Niveau 3
De spanning werd hem te veel. Met een wanhopig zuchtje spreidde hij zijn armen uit, en keek hij met halfgesloten ogen afwezig naar het plafond van de kamer.
Het enige wat hij nu nog wilde was dat Yuu die stomme telefoon uitdrukte, en hem zo lang zo verschrikkelijk erg opeigende dat hij een week niet meer kon lopen.


((HAHAHAHAH))

Yuu

Yuu
Niveau 3
Yuu had geen zin meer om de telefoon aan zijn oor te houden. Hij wilde allebei zijn handen gebruiken om Seth mee te vermaken. Vandaar dat hij de telefoon maar even op speaker zette en hem naast hen op de grond legde. Meteen daarna streek hij met zijn vingers door Seth's toch al zo warrige haren. Hij sloot zijn ogen, ging totaal op in Seth's lippen en luisterde ondertussen afwezig naar wat zijn vader hem te vertellen had.
'Het ging over Riko... Je weet toch nog wel dat ze ziek was toen je in Japan was?'
Yuu had geen zin om antwoord te geven. Ja dat wist hij nog. Riko had eruit gezien alsof ze elk moment dood neer kon vallen. Maar dat was al meer dan een paar maanden geleden. Waarom zou hij zich daar nu nog druk om moeten maken? Hij vervolgde veel liever zijn handelingen op Seth, wat hij dus ook deed.
'Het blijkt ernstiger te zijn dan we dachten.'
Yuu stopte zijn acties. Hij opende zijn ogen, trok zijn lippen los van die van Seth en keek licht hijgend naar de telefoon. Ook zijn hand daar beneden was ermee gekapt.
'Ryuu? Ben je er nog? Hoor je wel wat ik zeg? Riko is ernstig ziek. Ze heeft kanker.'



Last edited by Yuu on Tue Nov 10, 2009 9:54 pm; edited 1 time in total


_________________
De toch-niet-zo-lege-kamer (Kamer met de verborgen piano) - Page 2 2zpmhdu

Seth

Seth
Niveau 3
Seth schoot overeind en keek met grote ogen van de telefoon, naar Yuu. Hij opende totaal verbijsterd zijn mond, stootte een klein geluidje uit, en sloot zijn mond weer. Hij kroop naar achter, veegde zijn haren uit zijn gezicht, maar bleef Yuu aankijken.
Stom stom stom stom. Een miljoen schuldgevoelens raasden door zijn lichaam, miljoenen versies van medeleven kropen in de vorm van huiveringen over zijn rug.
Maar hij wist niet wat hij moest zeggen.
Hij had zich nog nooit zo opgelaten en misplaatst gevoeld.

Yuu

Yuu
Niveau 3
'Ryuu? Ryuu ben je er nog?'
Yuu staarde naar de telefoon. Alle gelukzalige gevoelens die hij een paar tellen geleden nog gevoeld had verdwenen spontaan en maakten plaats voor een hol gevoel in zijn maag. Het was een soort angst, maar niet de angst die hij normaal voelde.
Met trillende hand pakte hij de telefoon, totaal vergetend dat Seth ook in de kamer zat.
'W-wat? Kanker? M-maar...' Yuu's stem klonk erg hol van binnen en was doortrokken van zenuwachtige trillingen. Hij staarde met een angstige blik naar de grond. Zijn vrije hand balde zich tot een vuist.
'Goumen Ryuu, dat ik het zo moet vertellen. Maar maak je geen zorgen. De dokters hebben gezegd dat ze Riko kunnen genezen. Binnen no-time is ze weer beter!'
Een enorme vlaag van opluchting stroomde door Yuu's lichaam en op zijn gezicht verscheen een brede glimlach die hij er niet meer af kreeg, terwijl zijn ogen een beetje waterig werden.
'Godzijdank...' wist hij met een zucht uit te brengen.
'Maar dat neemt niet weg dat het moeilijk voor haar zal zijn, Ryuu. Ze krijgt chemotherapie en beenmergpuncties. Ze zal al haar haren verliezen. Daarom moet je haar zo snel mogelijk een keer bellen. Ze wil je graag spreken en Seth ook,' ging zijn vader verder. Yuu's gezicht vertrok weer.
'Oke...' was het enige wat hij uit kon brengen. Hij had absoluut geen flauw idee hoe hij hier op moest reageren. Hij vond het vreselijk voor Riko, alleen al als hij dacht aan de naalden die bij haar genezingsproces te pas komen, maar aan de andere kant was hij zo vreselijk opgelucht dat ze blijkbaar ook weer beter werd dat hij in een staat van verwarring verkeerde.
'Ik bel haar morgenochtend wel even...' zei Yuu afwezig.
'Goed. Kom je nog naar de hal? Ik moet er namelijk nu vandoor.'
'Nee. Ik haat je nog steeds. later,' zei Yuu. Hij drukte zijn vader weg en staarde een tijdje naar zijn mobiel.
Fuck, Riko had kanker.


_________________
De toch-niet-zo-lege-kamer (Kamer met de verborgen piano) - Page 2 2zpmhdu

Seth

Seth
Niveau 3
Seth fronste en pakte zijn boxer van de grond. Met een onhandig gestommel krabbelde hij overeind, en schoot hij in zijn ondergoed. Al sjorrend aan zijn broek liep hij naar de pianokruk, en probeerde hij Yuu's blik te vermijden.
Hij was nooit erg goed geweest in dit soort dingen, maar hij nam aan dat het nu niet het moment was om lichamelijke eisen aan Yuu te stellen.
Met zijn tong een beetje uit zijn mond gestoken gespte hij zijn riem dicht, en pakte hij zijn overhemd van de grond.
Zonder iets te zeggen viste hij ook zijn colbertje van de grond, en liep hij naar de deur.
"Sorry..." stamelde hij toen onzeker, terwijl hij Yuu's blik nog altijd fronsend probeerde te vermijden en naar de grond voor de piano staarde.

Yuu

Yuu
Niveau 3
Yuu schrok op uit zijn gedachtes toen hij plots Seth's stem hoorde. Hij keek op en zag tot zijn verbazing dat Seth plots al zijn kleren weer aan had. 'Hé, niet weggaan!' riep Yuu verschrikt uit. Hij krabbelde overeind en liep naar Seth toe. Heel even maar was hij in staat om zichzelf groot te houden, maar zodra Seth binnen handbereik was stortte hij in. Hij sloeg zijn armen om Seth heen en drukte hem dicht tegen zich aan, terwijl hij zijn gezicht in zijn haren verborg en zijn ogen stijf dichtkneep.
'Seth, ik ben bang...'


_________________
De toch-niet-zo-lege-kamer (Kamer met de verborgen piano) - Page 2 2zpmhdu

Seth

Seth
Niveau 3
Seth's ogen werden groot, en hij staarde totaal verbijsterd naar de andere kant van de kamer.
"Ik.. weet het," stamelde hij schor, terwijl hij onhandig zijn armen om Yuu heenwikkelde en een twijfelende blik naar rechts liet glijden.
Hij had absoluut geen idee wat hij moest zeggen. Wat zou Yuu opbeuren? Wat zou hem vrolijker maken?
Hij wilde niet dat Yuu bang was, hij mocht nooit bang zijn. Als Yuu bang was, dan was het dak boven zijn hoofd verdwenen en kon hij ineens veel te veel om zich heen kijken.
Angstig trok hij Yuu dichter tegen zich aan, en kneep hij hardnekkig zijn oogleden op elkaar.
"Niet bang zijn," fluisterde hij toen. "Niet bang zijn- het... het komt wel goed."

Yuu

Yuu
Niveau 3
'Maar... maar wat als ze het nou niet overleeft?' fluisterde Yuu met een licht haperende adem. Zodra hij de woorden hardop had gezegd prikten de tranen in zijn ogen. Zijn greep om Seth versterkte terwijl de kracht in zijn benen iets verslapte.
'Wat moet ik nou... ik kan toch niet zonder Riko... als Riko er niet is... wie moet dan mijn oudere zus spelen? Mika bakt er helemaal niks van...' haperde hij. 'Riko hoort niet ziek te zijn... ze hoort altijd te lachen, me te pesten, sadistische grappen uit te halen... er voor me te zijn als het allemaal weer eens in de soep loopt...'
Een paar tranen rolden over zijn wangen terwijl hij zijn gezicht nog altijd in Seth's haardos verborgen hield.
'Verdomme... klotewereld...'
Al snel was hij niet meer in staat om iets te zeggen en stootte hij een geluidloos gesnik uit.


_________________
De toch-niet-zo-lege-kamer (Kamer met de verborgen piano) - Page 2 2zpmhdu

Seth

Seth
Niveau 3
Seth beet op zijn lip en besloot dat hij het helemaal niet leuk vond om Yuu zo verscheurd mee te maken.
Met een vastberaden frons duwde hij Yuu iets van zich af, en keek hij hem met twee ongeruste ogen aan.
"Het komt goed. En alhoewel ik niet zeker ben over de sadistische grappen," begon hij mompelend, "als het allemaal weer eens in de soep loopt dan.. dan.. dan kom je-.. Dan!"
Er kroop een blos over zijn wangen, maar hij weigerde hardnekkig van Yuu weg te kijken.
"Als het fout gaat dan kom je naar mij, voortaan, oke? Tot Riko beter is- want dat gaat gebeuren." Er was iets wanhopigs in zijn toon, maar toch leek Seth behoorlijk zeker van zijn zaak.
Het was ook een onmogelijk beeld.
De Takano's zonder Riko.

Yuu

Yuu
Niveau 3
Yuu staarde met waterige ogen een tijdje in die van Seth. Niet veel later verzachte zijn blik tot een glimlach. 'Dankjewel, dat zal ik doen,' zei hij lichtelijk schor. Hij streek wat haren uit Seth's gezicht en duwde zijn voorhoofd tegen dat van hem. 'Sorry,' zei hij, ook al wist hij niet precies waarvoor. Waarschijnlijk omdat hij zichzelf weer eens van zijn zwakke kant had laten zien. Hij wilde niet dat Seth zijn zwakke kant zag. Seth moest hem zien als iemand waar hij altijd op kon rekenen. Niet als een slap hoopje dat liep te janken om zijn zieke zusje.


_________________
De toch-niet-zo-lege-kamer (Kamer met de verborgen piano) - Page 2 2zpmhdu

Seth

Seth
Niveau 3
Opgelucht gleed er een klein onzeker glimlachje over zijn gezicht, en streek hij tevreden met zijn vingers langs Yuu's kraagje.
"Mooizo, en nou niet meer bang zijn hoor," fluisterde hij, terwijl zijn ogen omhoog gleden naar Yuu's gezicht, en ze hem eerder twijfelend dan commanderend aankeken.
Hij vond het normaal gesproken heel schattig als Yuu zich gedroeg als een kwetsbaar jongetje- maar dit was heel anders. Nu had Yuu verdriet.
En hij vond het een beetje eng om zoiets groots en fantastisch met zoveel verdriet te zien.

Yuu

Yuu
Niveau 3
Yuu slaagde erin om een grijns tevoorschijn te toveren. 'Oké, vooruit dan maar,' zei hij. Hoewel in zijn maag nog steeds een grote bezorgdheid om Riko knaagde was Seth er ruim voldoende in geslaagd om hem te troosten. Hij pakte Seth's gezicht vast en duwde zijn lippen even op die van hem. Vanaf een kleine afstand keek hij Seth met een kleine glimlach op zijn gezicht aan. Hij wilde Seth maar al te graag bedanken voor zijn lieve woorden en had al verscheidene manieren in zijn hoofd zitten om dat te doen.
'Zeg Seth, heb je zin in een spelletje?' vroeg hij plotseling. Een spelletje was de perfecte afleiding van alle narigheid.
Yuu was namelijk DOL op spelletjes.
Hihi.


_________________
De toch-niet-zo-lege-kamer (Kamer met de verborgen piano) - Page 2 2zpmhdu

Seth

Seth
Niveau 3
((die hihi asldkfjsldkfj))


Seth keek Yuu plotseling bang aan, en slikte. Oh nee. Yuu en zijn spelletjes.
Dat kwam nooit goed.
"...Welk spelletje?" vroeg hij uiteindelijk nogal twijfelachtig.

Yuu

Yuu
Niveau 3
Yuu dacht even na. Er waren een heleboel spelletjes die hij op het moment wel met Seth zou willen spelen, maar hij moest er toch één uitkiezen. Uiteindelijk besloot hij voor een spel te gaan waar hij eigenlijk heel slecht in was. Maarja, hij wilde ook SETH bedanken, niet zichzelf.
'Ken je het spel 'I Have Never..'?' vroeg Yuu, terwijl zijn ogen enthousiast begonnen te twinkelen. Hij wilde dolgraag 'I Have Never..' mer Seth spelen. Zo kon hij misschien nog wel achter wat geheimpjes van Seth komen.
En als hij dan zou verliezen, ach, dat moest dan maar.


_________________
De toch-niet-zo-lege-kamer (Kamer met de verborgen piano) - Page 2 2zpmhdu

Seth

Seth
Niveau 3
"Natuurlijk ken ik dat," loog Seth meteen, die zijn armen over elkaar vouwde en Yuu uitdagend aankeek.
Een paar seconden passeerden. Zijn uitdrukking vloeide om in wanhoop en er ontsnapte een zuchtje aan zijn lippen.
"Nee, oke, oke, dat ken ik niet," mompelde hij beteuterd. "Maar ik wil helemaal geen spelletje spelen! Ik verlies altijd, en, en.. en!" Hij keek Yuu smekend aan.

Yuu

Yuu
Niveau 3
Yuu negeerde Seth's protest. Hij liep naar de piano en leunde ertegenaan. 'Het spel gaat als volgt,' begon hij. Hij sloeg zijn armen over elkaar en keek speels naar Seth.
'Één persoon begint door te zeggen 'Ik heb nog nooit...' gevolgd door iets wat hij nog nooit heeft gedaan. Als de andere persoon dat ook nog nooit heeft gedaan is er niets aan de hand. Maar...' zei Yuu, oh wat hield hij toch van die maar. 'Maar als de andere persoon dat wél ooit eens heeft gedaan, dan moet hij een kledingstuk uittrekken.'
Yuu keek met fonkelende oogjes naar Seth en wachtte zijn reactie af.


_________________
De toch-niet-zo-lege-kamer (Kamer met de verborgen piano) - Page 2 2zpmhdu

Seth

Seth
Niveau 3
Seth keek Yuu twijfelend aan, besloot toen maar dat Yuu zijn lolletje mocht hebben. Hij was immers verdrietig, en dat ging Seth mooi even verhelpen.
Hij fronste, keek hem vastberaden aan en stak een vuistje in de lucht.
"OKÉ," riep hij uit, "JIJ BEGINT."

Yuu

Yuu
Niveau 3
'Oké dan,' zei Yuu. Met een bedenkelijke frons op zijn gezicht zakte hij langs de piano op de grond. Hij leunde met zijn rug tegen een poot en keek een tijdje naar Seth.
Was er eigenlijk wel iets wat hij nog nooit had gedaan en Seth wel? Hmm...
'Ik heb nog nooit....' begon hij, maar hij vond het zeer lastig om iets te bedenken.
Het bleef een hele tijd lang stil terwijl Yuu alle dingen afging die hij nog nooit had gedaan. Het aantal was zeer schaars.
Plotseling schoot hem iets te binnen.
'Ik heb me nog nooit echt aangetrokken gevoeld tot een meisje,' zei hij. Hij wist bijna zeker dat Seth dat wel eens had gedaan. Hij was tenslotte zo vreselijk verzot geweest op meisjes voordat hij met Yuu in aanraking kwam. Geamuseerd keek Yuu naar Seth en wachtte af tot hij zijn eerste kledingstuk uit zou trekken.


_________________
De toch-niet-zo-lege-kamer (Kamer met de verborgen piano) - Page 2 2zpmhdu

Seth

Seth
Niveau 3
Natuurlijk werd Seth meteen vuurrood, en voelde hij hoe zijn hart een koprol maakte.
"IK WEL," brulde hij meteen, terwijl hij haastig de andere kant op keek en ongeduldig met zijn voet op de vloer tikte. "Ja-jaaaa, ik heel vaak zelfs." Hij knikte en wierp een wanhopige blik op Yuu.
"Z-ze h-heette..- ik bedoel, heetten.. eh.. K... B... "
Het was even stil, terwijl hij koortsachtig de muren afzocht.
"Katinka.. BELINDA.. EN, EN EN.. EN.." Hij draaide zich om naar Yuu, stak een vinger de lucht in, en rukte verwoed zijn mond open.
"GERALDINE."
Hijgend bleef hij even staan, terwijl zijn gezicht met de seconde roder werd.

Yuu

Yuu
Niveau 3
Yuu's ogen begonnen te glunderen terwijl hij Seth's poging tot een leugen aanschouwde.
Wauw, dit had hij niet verwacht. Blijkbaar was hij dus de eerste persoon tot wie Seth zich aangetrokken voelde.
Een paar vlinders krioelden vrolijk rond in zijn buik terwijl hij met een verliefde blik naar Seth staarde. Dit was een compliment waar hij ontzettend veel van hield.
'Oké, dan moet je dus een kledingstuk uittrekken,' zei met een grijns op zijn gezicht. Hij vroeg zich af wat Seth belangrijker vond. De wil om zijn leugen vol te houden, of de wil om het spel te winnen.


_________________
De toch-niet-zo-lege-kamer (Kamer met de verborgen piano) - Page 2 2zpmhdu

Seth

Seth
Niveau 3
Seth keek een beetje uit het veld geslagen naar beneden.
Oke.
Wat wilde hij missen?
Hij pruilde. Plotseling leek alles ineens zo waardevol.
Met een intens verafschuwend gezicht trok hij heel langzaam zijn schoen uit, die hij voorzichtig op de grond neerzette.
Hij zuchtte, keek nog eens even naar de schoen, en liet toen zijn blik weer naar Yuu's gezicht glijden.
"Oke," verzuchtte hij, terwijl hij zijn armen over elkaar vouwde en Yuu moeilijk aankeek. "I have never...." Hij fronste.
God. Uit welke van de honderdduizend dingen moest hij kiezen?
Hij fronste nog eens wat dieper, en ging op de grond zitten.
Maar ineens schoot hem iets te binnen, iets dat natuurlijk heel erg voor de hand lag.
"IK HEB NOG NOOIT EEN FRISTI ZONDER RIETJE GEDRONKEN."
Seth, die het spel maar half begreep, keek Yuu extreem euforisch aan.
Há.

Yuu

Yuu
Niveau 3
'W-a? .... WHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAAHAHAHAHAHAHAHAHA ZONDER... RIETJE AHAHAHAHAHAHAHAAHAHAHAH'
Yuu rolde over de grond van het lachen. Hij beukte met zijn vuist op de vloer en greep naar zijn maag waar hij kramp had van het lachen. Toen hij na minstens drie minuten eindelijk uitgelachen was ging hij weer overeind zitten. Hij pinkte wat lachtranen weg en keek naar Seth.
'Nou, ik ook niet. Sterker nog, ik heb nog nooit fristi gedronken...' bedacht hij zich toen hardop.
'Zonder... pfghgs aHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAH'
Een nieuwe lachbui volgde, deze keer iets langer.
'Oke sorry sorry,' zei hij uiteindelijk, terwijl hij zijn lippen op elkaar perste om te voorkomen dat hij weer opnieuw moest lachen. Toen hij eindelijk tot rust kwam keek hij weer naar Seth.
'Goed... ik heb nog nooit...' plotseling schoot hem een leuke herinnering te binnen.
'Ik heb mezelf nog nooit aan iemand cadeau gegeven!' riep hij enthousiast uit.
Goh, straks ging hij nog winnen ook.


_________________
De toch-niet-zo-lege-kamer (Kamer met de verborgen piano) - Page 2 2zpmhdu

Seth

Seth
Niveau 3
Seth keek Yuu beteuterd aan.
"HÉ," mokte hij met zijn armen over elkaar. "Niet lachen!"
Boos keek hij naar de muur aan zijn rechterkant. Maar toen hij hoorde wat Yuu te vermelden had schoot zijn verbijsterde blik terug naar zijn gezicht, en keek hij hem met grote ogen aan.
"HÉ HALLO DAT WAS.. DAT WAS.." Hij werd rood, pruilde, en rukte boos zijn andere schoen uit.
"IK HEB VERDOMME NOG NOOIT ZO'N IDIOOT GEZIEN," brulde hij kwaad.

Sponsored content


Back to top  Message [Page 2 of 5]

Go to page : Previous  1, 2, 3, 4, 5  Next

Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum